Amaç: Psödoeksfoliyatif glokomlu (PEG) hastalarda farklı tıbbi tedavilerin uzun dönem göz içi basınç (GİB) dalgalanmalarına etkilerinin karşılaştırılması amaçlandı.

Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde PEG nedeniyle topikal betablokörler (BB), (betaksolol, timolol veya karteolol), karbonik anhidraz inhibitörleri (KAİ), (brinzolamid veya dorzolamid) ve prostaglandin analoglarının (PGA), (latanoprost veya travoprost) çeşitli kombinasyonlarıyla en az bir yıl süreyle (ortalama 18.6 ay, 12-55 ay) tedavi ve takip altında olan 51 hastanın 81 gözü, tedavi öncesi diürnal GİB ölçümleri ile tedavi sırasındaki uzun dönem dalgalanmalar (UDD) ve GİB değişimleri açısından değerlendirildi.

Bulgular: Gözlerden 12’si BB, 20’si PGA, 12’si BB+KAİ, 17’si BB+PGA, 20’si ise üçlü ilaç kombinasyonu ile tedavi edilmekteydi. Ortalama GİB’ndaki düşme oranları açısından sıralama; BB+PGA> üçlü kombinasyon >PGA> BB+KAİ> BB şeklinde izlendi (sırasıyla; %31.6, %30.0, %24.2, %21.4, %15.0, p=0.041). Maksimum GİB’ndaki düşme oranları açısından da sıralama; BB+PGA> üçlü kombinasyon> PGA> BB+KAİ> BB şeklinde bulundu (sırasıyla; %32.5, %29.6, %25.9, %22.8, %14.9, p=0.050). Diürnal dalgalanma ile UDD arasında korelasyon izlenmezken (p=0.474), tedavi öncesi ve sonrasındaki maksimum GİB ile UDD arasında anlamlı korelasyon saptandı (p=0.006, p<0.001). Tedavi ile UDD aralığı açısından sıralamanın BB< BB+PGA< PGA < BB+KAİ < üçlü kombinasyon şeklinde olduğu izlendi (sırasıyla; 3.5, 3.9, 4.0, 4.3, ve 6.0 mmHg, p=0.215). İlaç sayısı arttıkça UDD’nın da arttığı görüldü (p=0.012).

Sonuç: Psödoeksfoliyatif glokomda uzun dönem GİB dalgalanmalarının, tedavide kullanılan ilaçlar ve bunların kombinasyonlarından ziyade, tedavi öncesindeki GİB düzeyleri ile ilişkili olduğu sonucuna varıldı.